Vasostrict

FARMAKOLOGIA KLINICZNA

Mechanism Of Action

W działaniu wazokonstrykcyjnym wazopresyny pośredniczą naczyniowe receptory V1. Receptory naczyniowe V1 są bezpośrednio sprzężone z fosfolipazą C, co powoduje uwolnienie wapnia prowadzące do zwężenia naczyń. Ponadto wazopresyna pobudza antydiurezę poprzez stymulację receptorów V2, które są sprzężone z cyklazą adenylową.

Farmakodynamika

W dawkach terapeutycznych egzogenna wazopresyna wywołuje efekt wazokonstrykcyjny w większości łożysk naczyniowych, w tym w krążeniu płucnym, nerkowym i skórnym. Ponadto wazopresyna w dawkach uciskających wywołuje skurcze mięśni gładkich przewodu pokarmowego mediowane przez receptory mięśnioweV1 oraz uwalnianie prolaktyny iACTH przez receptory V3. W niższych stężeniach typowych dla hormonu antydiuretycznego wazopresyna hamuje diurezę wodną za pośrednictwem nerkowych receptorów V2. U pacjentów ze wstrząsem naczyniorozszerzającym wazopresyna w dawkach terapeutycznych zwiększa systemowy opór naczyniowy i średnie ciśnienie tętnicze krwi oraz zmniejsza zapotrzebowanie na noradrenalinę. Wazopresyna ma tendencję do zmniejszania częstości akcji serca i rzutu serca. Efekt uciskowy jest proporcjonalny do szybkości wlewu wazopresyny egzogennej. Początek działania uciskającego wazopresyny jest szybki, a szczyt działania występuje w ciągu 15 minut. Po przerwaniu wlewu efekt uciskowy zanika w ciągu 20 minut. Nie ma dowodów na tolerancję tachyfilaksji na działanie presyjne wazopresyny u pacjentów.

Farmakokinetyka

Przy szybkości infuzji stosowanej we wstrząsie wazodylatacyjnym (0,01-0,1 jednostek/minutę) klirens wazopresyny wynosi 9 do 25 mL/min/kg u pacjentów ze wstrząsem wazodylatacyjnym. Pozorny t½ wazopresyny przy tych stężeniach wynosi ≤ 10 minut. Wazopresyna jest w przeważającej mierze metabolizowana i tylko około 6% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem.Doświadczenia na zwierzętach sugerują, że metabolizm wazopresyny zachodzi głównie w wątrobie i nerkach. Proteaza serynowa, karboksypeptydaza i disulfidooksydo-reduktaza rozszczepiają wazopresynę w miejscach istotnych dla farmakologicznej aktywności hormonu. Dlatego nie oczekuje się, że powstałe metabolity zachowają istotną aktywność farmakologiczną.

Interakcje lek-lek

Indometacyna ponad dwukrotnie wydłuża czas do wyrównania wpływu wazopresyny na obwodowy opór naczyniowy i rzut serca u osób zdrowych. Środek blokujący zwoje nerwowe tetra-etyloamoniowy zwiększa działanie presyjne wazopresyny o 20% u osób zdrowych.

Furosemid zwiększa klirens osmolarny 4-krotnie i przepływ moczu 9-krotnie, gdy jest podawany jednocześnie z egzogenną wazopresyną u osób zdrowych. Halotan, morfina, fentanyl, alfentanyl i sufentanyl nie mają wpływu na ekspozycję na endogenną wazopresynę.

Specjalne populacje

Ciąża: Z powodu przenikania do krwi łożyskowej wazopresyny, klirens egzogennej i endogennej wazopresyny zwiększa się stopniowo w czasie ciąży. Podczas pierwszego trymestru ciąży klirens jest tylko nieznacznie zwiększony. Jednak do trzeciego trymestru klirens wazopresyny jest zwiększony około 4-krotnie, a w terminie porodu nawet 5-krotnie. Po porodzie klirens wazopresyny powraca do poziomu wyjściowego w ciągu dwóch tygodni.

Badania kliniczne

Zwiększenie ciśnienia skurczowego i średniego ciśnienia krwi po podaniu wazopresyny zaobserwowano w 7 badaniach we wstrząsie septycznym i 8 we wstrząsie naczyniorozszerzającym po kardiotomii.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.